Bij VieCuri draait professionele zeggenschap niet om beleid, maar om de praktijk van elke dag: in de zorg voor patiënten, in teams en op de werkvloer. In dit blog lees je hoe Britt Gielens-Timmermans, oncologieverpleegkundige en verpleegkundig beleidsadviseur, tot voor kort voorzitter van het Verpleegkundig Stafbestuur (VSB), samen met haar collega’s werkt aan een cultuur waarin zorgprofessionals écht gehoord worden en invloed hebben op hun werk en zorg.
Zorg in Dialoog interviewt met regelmaat mensen die opvallen in de zorg door hun inzet (en impact) voor (mede)zeggenschap. Dit zijn soms organisaties die al met onze oplossing werken en andere keren niet. Zorg in Dialoog is een online aanpak om groepen van 10 tot 10.000en over vraagstukken in dialoog te laten gaan, en voort te bouwen op elkaars meningen. Online, met privacy en meedoen op je eigen moment, vanuit je eigen, natuurlijke werkomgeving. Dit werkt hoge participatie in de hand, hoge kwaliteit van inbreng, een groot effect op het kunnen leren van elkaar en beter beslissen.
Wie is Britt?
Ik ben Britt Gielens, 33 jaar, oncologieverpleegkundige en verpleegkundig beleidsadviseur voor het VSB. Ik werk bijna 12,5 jaar bij VieCuri.
Na mijn afstuderen in 2013 werkte ik in de thuiszorg. Er waren toen nog niet zoveel plekken in het ziekenhuis als nu, dus solliciteren leidde tot veel concurrentie. Uiteindelijk werd ik aangenomen bij VieCuri, hoewel ze twee jaar werkervaring verwachtten en ik die niet had. Ik had vrijwilligerswerk gepland in een kliniek in Zambia – dat vond ik geweldig –, maar ik kortte het in en kwam eerder terug voor deze baan.
Loopbaanontwikkeling
Ik begon met veel enthousiasme en plezier bij VieCuri. Ik meldde me aan voor veel werkgroepen, waaronder leerlingbegeleiding. Dat vond ik heel leuk: het geeft energie omdat leerlingen een spiegel voorhouden, nieuwe inzichten delen en zelf leren.
Ze brengen frisse ontwikkelingen mee, waar je als ervaren verpleegkundige niet altijd mee bezig bent. Zo blijf je up-to-date. Ik zag ook hoe goede begeleiding helpt groeien, vooral als je je open en kwetsbaar opstelt - dan groeien anderen met je mee. Dat heeft me veel gebracht en ik doe het nog steeds graag.
Sollicitatie
Terugkijkend vraag ik me af waarom ik werd gekozen voor zo’n grote rol. In mijn sollicitatiegesprek vroeg ik: “Wat maakte dat ik op gesprek mocht, zonder de verwachte ervaring?” Ze zeiden dat mijn brief eruit sprong en het gesprek heel fijn verliep. Ik was verbaasd, want er waren veel sollicitanten en ik voldeed niet volledig aan de criteria.
Ik weet niet precies wat ze in me zagen, maar het voelde als een bewuste keuze - een klein risico, maar met vertrouwen. Zo heb ik het ervaren. VieCuri heeft mij altijd gesteund. Daardoor kon ik me op veel vlakken ontwikkelen. In 2018 solliciteerde ik op een lidmaatschap van het VSB. De vacature sprak me aan, hoewel ik twijfelde. Mijn omgeving raadde het aan: “Dit is echt iets voor jou.” Ik gaf in het gesprek aan dat ik niet precies wist wat te verwachten, maar werd wel aangenomen.
Vrij snel kwam de vraag: wie wil voorzitter worden? Ik ambieerde het op termijn, maar voelde me te jong en onervaren. Ik moest eerst mijn plek vinden - zo zag ik dat. Toch zagen anderen potentieel: “Waar wacht je op?” Dat gaf een Pippi Langkous-gevoel: “Ik denk dat ik het kan, ook al heb ik het nog nooit gedaan, laten we het gewoon gaan doen”.
Ontwikkeldrang en rollen
Ik ben ontwikkelingsgericht en hou van verandering en innovatie. We moeten meegaan met ontwikkelingen, dus zoek ik dat op. Ik ben bijvoorbeeld ook lid van de Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland (V&VN) en sinds september van de ledenraad.
Als nieuw VSB-lid ging ik naar overleggen en was nieuwsgierig: hoe zit de organisatie in elkaar, waarom gebeuren dingen zoals ze gebeuren? Ik onderzocht dat ook bij andere ziekenhuizen en organisaties. Zo leerde ik de structuur en de organisatie op een andere manier kennen. Als verpleegkundige botste ik soms tegen muren aan als ik verbeteringen wilde; in het VSB snapte ik beter hoe processen werken, waar je invloed hebt en hoe onze organisatie werkt.
Ik ontdekte dat je op veel vlakken invloed hebt, maar je moet de weg kennen. Dat heb ik daar geleerd, dat was supertof. Het leidde tot doorgroei naar de voorzittersrol. Ik heb ook wel echt een visie en mening, en kan die overbrengen. Ik heb daarom bij die stap ook nagedacht en aangegeven welke voorwaarden daarbij belangrijk zijn. Uiteindelijk lukte veel: we hebben budget, een laptop en telefoon nodig en ook een ruimte voor het VSB. Niet van de ene op andere dag, maar ik heb daar wel een beeld bij gehad.
Invloed uitoefenen
En hoe gaat Britt om met die vele collega’s die ook rondlopen met verbeteringen die ze zien en muren waar zij ook misschien tegenaan lopen? Die passen niet in het VSB maar lopen wel rond? Britt vertelt dat ze dat een belangrijk punt en goede vraag vindt. Ze gaat graag rond in de organisatie, vraagt en coacht collega’s met frustraties: “Waar loop je tegenaan?”. Ik deel inzichten uit mijn ervaring om hen te helpen. Niet iedereen hoeft hetzelfde pad te volgen; ik ondersteun ideeën en wijs deuren. Het kost tijd, maar volharding helpt. Ik heb altijd nagedacht: vinden anderen dat ook zo, hoe bedoelen zij dat?
Dus als ik van ideeën en overtuigingen hoor, dan kijk ik welke deuren open kunnen en moeten en probeer ik daaraan vast te houden.
En hoe we dat met alle 800 verpleegkundigen doen? We begonnen met afvaardiging van de verpleegkundige beroepsgroep (AVB). Van elke afdeling of poli zit er één vertegenwoordiger in. Dat lukte niet altijd. 5x per jaar overlegt het AVB met het VSB en daarnaast vergaderen zij 5x per jaar zelf. Zo bouw je het netwerk op. Zo leer je elkaar kennen. Niet iedereen kent alle 800, maar velen weten de weg te vinden.
We moedigen aan open te zijn en zetten social media in, sinds enkele jaren hebben we een verpleegkundige van het jaar. We hebben een council structuur op basis van thema’s.
Het VSB (11 leden: 8 verpleegkundigen, een beleidsondersteuner, een leidinggevende en een ambtelijk secretaris) werkt met raden (councils). Afhankelijk van het council bespreken zij inhoudelijke thema’s en rapporteren terug. Al die councils zijn multidisciplinair, met uitzondering van het AVB. Voorzitters van de councils overleggen voor samenhang tussen die councils. Voorbeelden van councils zijn het council functiedifferentiatie, verpleegsensitieve uitkomsten en verpleegkundige hulpmiddelen.
Zeggenschap bij bestuur
Tot nu toe hadden we het over hoe je luistert, begrijpt wat er speelt, welke ideeën en hoe je dat samenbrengt in het VSB. Maar hoe ziet Britt hoe het VSB in VieCuri daarna tot invloed komt, hoe je impact maakt? We overleggen regelmatig met de Raad van Bestuur en CNO. In het begin pasten we agenda’s aan, kwamen extra (ook in vrije tijd) om aanwezig te zijn en meerwaarde te tonen en op die manier te zorgen dat we zichtbaar waren. We willen effectief zijn en in die overleggen onze meerwaarde te laten zien. Het bestuur zoekt praktijkervaring - wij brengen verhalen die impact maken, uit de praktijk. Dat brachten en brengen wij over. Daardoor merkte ik dat we verschil konden maken en onze input zeer gewaardeerd wordt.
Kwetsbaarheid helpt: bij mijn eerste keer zei ik: “Dit is nieuw en spannend, zo’n gesprek met de Raad van Bestuur”. Dat nodigt uit tot steun en die kreeg ik ook. Het leiderschap bij VieCuri faciliteert structuur en ruimte en dat merkte ik echt, omdat we meerwaarde laten zien en durven verwoorden waarom het belangrijk is. Vertrouwen en ruimte geven is wat mij betreft de basis en gaat vooraf aan luisteren en dialoog. Ik voelde me gesteund, gezien en loyaal. Eigenlijk net zoals wanneer ik bij VieCuri werd aangenomen.
Wat maakt dat leiderschap van VieCuri zo’n stijl heeft? Volgens Britt zijn de mensen zelf ‘gewoon’ hele fijne mensen om mee te werken en gelijktijdig: laat de meerwaarde zien van je werk en zorg dat je dat goed vertelt, goed over in dialoog gaat. Ik voelde en voel mij echt gezien in die organisatie. De loyaliteit is wat mij betreft wederzijds.
Afsluiting en wens
Ik stopte na een zelfgestelde termijn bij het VSB om anderen kans te geven in het VSB te participeren en om niet oneindig te blijven zitten. Iedereen heeft een eigen stijl van leiderschap en ik gun het VSB ook weer ruimte voor vernieuwing, na mijn vertrek, om hun visie uit te dragen.
Het is mooi dat ik na het einde van mijn termijn bij het VSB aangenomen ben als verpleegkundig beleidsadviseur, rechtstreeks gepositioneerd onder de CNO. Ik heb nog steeds een combifunctie en ben op die manier in staat om beleid aan de praktijk te koppelen en vind dat zeer waardevol.
In mijn ogen is nu de vertaalslag belangrijk, van een goed fundament naar het versterken van zeggenschap op de werkvloer zodat we beter, gedragen invloed kunnen hebben.
