Streekziekenhuis Koningin Beatrix (SKB) in Winterswijk met buitenpoliklinieken in Eibergen en Ruurlo, is een compact algemeen ziekenhuis in de Oost-Achterhoek. Met 24 medische specialismen, een breed basiszorg profiel incl. 24/7 spoedeisende hulp, IC en verloskunde, 120 bedden en 1200 medewerkers bedient het ziekenhuis een regio met circa 120.000 inwoners. SKB zet in op betrokken, gastvrije zorg op maat, waarbij patiënten en hun naasten centraal staan en intensief wordt samengewerkt met regionale partners.
Zorg in Dialoog interviewt met regelmaat mensen die opvallen in de zorg door hun inzet (en impact) voor (mede)zeggenschap. Dit zijn soms organisaties die al met onze oplossing werken en andere keren niet. Zorg in Dialoog is een online aanpak om groepen van 10 tot 10.000en over vraagstukken in dialoog te laten gaan, en voort te bouwen op elkaars meningen. Online, met privacy en meedoen op je eigen moment, vanuit je eigen, natuurlijke werkomgeving. Dit werkt hoge participatie in de hand, hoge kwaliteit van inbreng, een groot effect op het kunnen leren van elkaar en beter beslissen.
Bestuur met nuchterheid, vertrouwen en professionele zeggenschap
In het Streekziekenhuis Koningin Beatrix (SKB) draait besturen niet om afstand, maar om nabijheid. Edwin schetst een organisatie die stevig geworteld is in de regio, met korte lijnen, veel betrokkenheid en een duidelijke keuze voor wat het ziekenhuis wel en niet doet. Juist die combinatie van lokale verbondenheid en professionele scherpte maakt het mogelijk om zorg goed, menselijk en toekomstgericht te organiseren.
Voor Edwin is zijn rol als bestuurder vooral die van teamcoach. Hij benadrukt dat de kracht van het SKB niet in de top zit, maar in de breedte: bij de professionals die hun vak verstaan en de ruimte krijgen om initiatief te nemen. Professioneel zeggenschap is daarbij geen bijzaak, maar een voorwaarde om beweging te krijgen in de organisatie.
Worteling in de regio
Het SKB staat in een dunbevolkt gebied, waar inwoners sterk op het ziekenhuis zijn aangewezen. Dat maakt de relatie met de omgeving bijzonder hecht. Medewerkers komen grotendeels uit dezelfde regio, waardoor er veel sociale samenhang, betrokkenheid en loyaliteit is. Volgens Edwin geeft dat het ziekenhuis een duidelijke identiteit: dichtbij huis werken, met oog voor menselijke maat en met een zorgprofiel dat helder maakt welke zorg het SKB zelf kan bieden en waar samenwerking met andere ziekenhuizen nodig is.
Die regionale verankering is voor hem geen romantisch verhaal, maar een praktische realiteit. Het helpt om keuzes te maken, prioriteiten te stellen en de zorg logisch te organiseren. Korte lijnen en wederzijds begrip zorgen ervoor dat patiënten snel geholpen worden en medewerkers elkaar goed weten te vinden.
Leidinggeven als teamcoach
Edwin ziet zichzelf niet als een klassieke baas. Natuurlijk voelt hij de verantwoordelijkheid van een eenhoofdig bestuur, met alle belangen van inwoners en medewerkers die daarbij horen. Tegelijkertijd wil hij vooral sturen op identiteit, waarden en richting. Dat betekent: luisteren, gezond verstand gebruiken en helder blijven over wat belangrijk is.
Daarin zit volgens hem ook het verschil tussen macht en gezag. Vertrouwen moet je verdienen, door authentiek, integer en geloofwaardig te zijn. Medewerkers hebben behoefte aan duidelijkheid, steun en ruimte om hun vakmanschap te laten zien. Leiderschap is dan niet vooral controleren, maar ervoor zorgen dat mensen zich veilig voelen om lef te tonen en te leren van fouten.
Taal die werkt
Op lastige momenten kiest Edwin bewust voor eenvoudige taal. Als er iets vastloopt, begint hij niet met managementjargon, maar met wat hij noemt de “ANWB en EHBO”: eerst de pijn verlichten, daarna samen de route bepalen. Die aanpak past bij zijn overtuiging dat goede communicatie begint met normaal Nederlands en echte aandacht voor de ander.
Dat is ook belangrijk in een organisatie waar veel mensen met verschillende rollen en perspectieven samenwerken. Door duidelijk te spreken over wat er speelt, ontstaat er meer begrip en meer ruimte om samen oplossingen te vinden. Juist in complexe zorg omgevingen helpt een nuchtere, menselijke manier van communiceren om vertrouwen te behouden.
Professionele zeggenschap in de praktijk
Volgens Edwin zit de kracht van het SKB in professionals die zich erkend en gewaardeerd voelen in hun expertise. Zij moeten worden uitgenodigd om met ideeën te komen en verantwoordelijkheid te nemen. In het ziekenhuis heet dat professioneel zeggenschap. Het is een manier om vakmanschap zichtbaar te maken en de organisatie van binnenuit in beweging te brengen.
LEAN speelt daarin een ondersteunende rol. Niet als doel op zich, maar als instrument om continu te verbeteren. Het gaat telkens om de balans tussen patiënt waarde, werkplezier en bedrijfsvoering. Wanneer een idee leidt tot een echte verbetering, is dat voor Edwin een moment om samen stil te staan bij de opbrengst en die ook te vieren.
Bewegen zonder stilstand
Voor de toekomst ziet Edwin vooral één opdracht: blijven veranderen. Niet om het veranderen zelf, maar om wendbaar te blijven in een zorgomgeving die voortdurend in beweging is. Het SKB is inmiddels 40 jaar oud en heeft bewezen dat compact ook krachtig kan zijn. Het ziekenhuis is geen systeemziekenhuis, maar kan wel degelijk bijdragen aan oplossingen in de regio en daarbuiten.
Daarbij helpen data, adaptief vermogen en een heldere koers. Edwin vat het nuchter samen: stilstand is achteruitgang, maar veranderen hoeft niet spannend te zijn als je weet wat je doet en samen blijft leren. Die houding maakt het ziekenhuis volgens hem toekomstbestendig.[1]
Samen
Het verhaal van Edwin laat zien hoe bestuur, professionele zeggenschap en regionale betrokkenheid elkaar kunnen versterken. Niet door grootse taal, maar door nuchter leiderschap, vertrouwen in vakmanschap en duidelijke keuzes. Samen verantwoordelijkheid nemen voor goede zorg, dicht bij huis.
