#Blogs

Bij Aveleijn krijgt professionele zeggenschap geen plek op papier, maar in het dagelijks werk van 2200 collega’s. In dit blog lees je hoe leidinggevende Alice Isarin met het TOPZ‑team stap voor stap een cultuur bouwt waarin elke professional ervaart: mijn stem doet ertoe.

Pfff ... weet je wat zo frustrerend is aan hoe het gaat? Het irriteert mij zo hoe we nu te werk gaan, weet je dat? Wat een worsteling om dit goed te regelen zeg. Ken je dit soort gevoelens en misschien wel opmerkingen die je hardop maakt? Bij de lunch met collega's die je vertrouwt? Ik heb zeker wel dingen die mij frustreerden toen ik nog bij grote organisaties werkten. Maar ook nu, als mijn wifi hapert, twee afspraken gelijktijdig staan ingeboekt en dat soort dingen. Frustraties waar ik soms wel wat aan kan doen en soms buiten mijn macht liggen - of dat denk ik dan.

De maatschappelijke spanningen voelen we ook in de zorg. Verschillen in mening, cultuur, generaties en werkstijlen sijpelen door tot op de werkvloer. Juist in deze context, waarin samenwerking en professionele weerbaarheid essentieel zijn, vraagt leiderschap om een nieuwe vaardigheid: depolariseren door dialoog. Volgens de Wkkgz (Wet kwaliteit, klachten en geschillen zorg) vraagt goede zorg niet alleen om het voorkomen van fouten, maar ook om het versterken van veerkracht en weerbaarheid — individueel én collectief. Dat vraagt meer dan protocollen of overlegstructuren; het vraagt om een cultuur waarin mensen zich gehoord en erkend voelen.

\ Verrassende inzichten bij Spaarne Gasthuis Inspraak en invloed zijn belangrijke pijlers binnen het ziekenhuis Spaarne Gasthuis. Ze willen alle invalshoeken boven tafel krijgen, en vooral diverse, zodat gewogen beslissingen genomen worden op basis van kennis en gedragen standpunten.

Medewerkers blijven langer, ontwikkelen zich beter en gezonder, en werken met meer plezier als ze serieus mee kunnen denken en doen: zeggenschap dus. Weet je overigens dat ze ook langer blijven als ze steeds weer nieuwe dingen leren?